tweet

blogs

nog wat langer studeren

door onze blogger Vivian

YESS, de vakantie is voorbij!
Ik denk dat het voor veel mensen met een ziekte of beperking wel herkenbaar is, dat enthousiasme als het begin van het nieuwe schooljaar weer in zicht komt. Eindelijk komt er een eind aan het thuiszitten, het structuurloze vakantiebestaan! Ik vind vakantie hebben heerlijk, omdat ik dan schaamteloos kan doen waar ik zin in heb en veel tijd kan besteden aan mijn blog, maar oh, ik hou er ook echt van om een ritme te hebben. En ik ben ook echt een nerd, dus ik vind het alleen maar leuk om weer naar school te gaan.

Een deel van dat enthousiasme kwam ook voort uit mijn opwinding over het feit dat komend jaar mijn afstudeerjaar zou worden. In gedachten zag ik mezelf al met de grootst mogelijke motivatie en het grootst mogelijke gemak door de passend onderwijs-minor heen zeilen, een knaller van een scriptie uit mijn mouw schudden en vervolgens triomfantelijk en extatisch het diploma (of nou ja, getuigschrift, want een lesbevoegdheid halen lukt niet) in ontvangst nemen. En oh ja, ik zag mezelf daarna ook al vol goede moed op zoek gaan naar een baan als docent-assistent en plannen maken voor een eigen onderneming. Mijn toekomst lag voor het grijpen! Dacht ik…

Wie houd ik voor de gek?
Maar nu is puntje bij paaltje gekomen over wat ik komend jaar allemaal moet gaan doen en heb ik me noodgedwongen gerealiseerd dat dat allemaal best wel veel is: een omvangrijk afstudeeronderzoek oftewel scriptie, een pittige minor met veel opdrachten én een onderzoek, een stage in het online onderwijs en dan ook nog twee keuzevakken? In één jaar? Wie hou je voor de gek, Vivian, dacht ik. Tuurlijk, je wilt het allemaal super graag en je kunt het ook best wel, maar je houdt waarschijnlijk geen energie meer over en dus ook geen tijd voor al die zelfstudie. En mag ik je eraan herinneren dat je ook nog recht hebt op vrije tijd, en dat je ook nog graag bezig wilt kunnen zijn met je schrijfprojecten?

Liever balanceren dan worstelen
Hmm. Tja. Daar zat natuurlijk wel wat in. Heel veel, zelfs. Maar het duurde even voordat ik dat aan mezelf wilde toegeven: ik had echt mijn zinnen gezet op het afstuderen dit jaar, en dan is het toch een domper dat het nog wat langer gaat duren. Maar is dat nou echt zo erg? Niemand zegt dat het allemaal dit jaar nog moet, niemand zegt dat ik zo snel mogelijk moet afstuderen en verder moet. En het is toch veel beter om het zo te splitsen dat ik nu alle tijd heb voor de minor, mijn stage en een tof keuzevak en dan over een halfjaar al mijn tijd en energie kan steken in het schrijven van een knallende scriptie? Waarschijnlijk worden mijn energievoorraad, mijn blogs, mijn kast met ongelezen boeken en mijn schrijfprojecten daar ook alleen maar blij om. En ik ook, ik geef het toe. Het geeft rust. En liever rust dan stress. Liever alles goed kunnen bijhouden en balanceren dan dat ik moet worstelen om de eindjes aan elkaar te knopen en nergens anders meer tijd voor heb.

Kiezen voor jezelf
Ik vind het nog wel eens lastig, want ik heb soms het gevoel dat ik alle inzet en energie die ik heb in mijn studie zou moeten stoppen. Maar ik weet dat de kans groot is dat ik dan mezelf heel vrolijk voorbij ga lopen en vervolgens niet zo vrolijk ga instorten, dat ik mezelf ga wijsmaken dat het allemaal wel lukt en dat het oké is om mijn hobby’s even aan de kant te zetten… maar als je ziek bent, heb je ook dingen nodig om energie van te krijgen en je te helpen ontspannen en opladen. Studeren gaat er – zeker aan het begin van het schooljaar – juist om dat je het kunt doen op een manier die voor jou fijn is en waarmee je jouw best mogelijke resultaat behaalt. En als dat betekent dat je iets vaker of consequenter voor jezelf moet kiezen, waarom zou je dat dan niet doen? Waarom zou ik niet gewoon nog wat langer studeren als dat mijn studiesucces gewoon vergroot?