tweet

politiek&zo

Er wordt een hoop bedacht om jongeren (met een beperking) aan het werk te krijgen. Nieuwe wetten, programma’s en quota. Maar werkt het ook allemaal en wat heb jij er aan als je ‘gewoon’ aan het werk wilt? En wat betekent die nieuwe Jeugdwet eigenlijk voor jou? We zetten het voor je op een rijtje…

Jeugdwet & psychiatrie? Als je het niet ziet, is het er niet!
In oktober is de nieuwe Jeugdwet door de Tweede Kamer aangenomen: op 1 januari 2015 wordt de gemeente verantwoordelijk voor de zorg voor jeugd. Wat betekent dat nu voor jou?
Heb je een problemen dat de huisarts niet met een drankje kan oplossen? Problemen op school en thuis en het gaat van kwaad tot erger? Je ouders weten zich geen raad meer… Je zou nu dan bijvoorbeeld bij een psycholoog of een psychiater kunnen komen voor een test of onderzoek.
Maar de voorstellen in de Jeugdwet suggereren dat als je een niet-zichtbare beperking hebt, je geen serieuze hulpvraag hebt. Je ouders moeten dan maar familie, buren en vrienden vragen om te helpen en dan komt het wel goed. Mantelzorg dus.
Autisme en ADHD zijn niet zichtbaar en alleen door professionals vast te stellen. Als je die diagnose hebt, kan deskundige begeleiding er voor zorgen dat je leert om te gaan met de gevolgen van zo’n aandoening. Het gaat ten slotte niet over! Iedere gemeente mag straks zelf bepalen hoe ze met jouw vraag om hulp omgaan. En dat geldt dus ook voor depressies, angststoornissen en bijvoorbeeld anorexia. De nieuwe Jeugdwet is nu aangenomen door de Tweede Kamer, maar moet ook nog door de Eerste Kamer worden goedgekeurd. Ook wordt er nog een Algemene Maatregel van Bestuur (AMvB) uitgewerkt. Binnenkort komt daar meer duidelijkheid over. Meer over de Jeugdwet is te lezen op de website van Balans.

Participatiewet pakt slechter uit voor veel Wajongers
Veel Wajongers die na de verplichte herkeuring gedeeltelijk arbeidsgeschikt worden verklaard, zijn met de Participatiewet veel slechter af. Er komen wel banen bij – de zogenaamde baangaranties – maar het is erg onzeker wie daar voor in aanmerking komen. De kans is erg groot dat een Wajonger mét werkvermogen uiteindelijk in de bijstand terecht komt of er helemaal buiten valt. Met alle gevolgen van dien voor zijn inkomen. CG-Raad en Platform VG vinden dat iedereen een eerlijke kans op een baan en een inkomen moet hebben en dat de Participatiewet hierop aangepast moet worden.

Er komen 125.000 banen bij over een periode van 10 jaar. Gemeenten kunnen echter voor een groot deel zelf bepalen wie in aanmerking komen voor deze zogenaamde baangaranties. Als gemeenten mensen uit de uitkering weten te krijgen, of vanuit de Sociale Werkvoorziening bij een gewone werkgever kunnen plaatsen, scheelt dit de gemeente veel kosten.
Voor werkgevers en een werknemers is het bijzonder lastig om zelf een duurzame baan te realiseren zonder enige garantie op de noodzakelijke ondersteuningsvoorzieningen zoals een jobcoach en werkplekaanpassingen. Ook is de vraag welke mensen meetellen voor het vrijwillige quotum. Meer weten? Kijk op de site van de CG-Raad.

Wet maatschappelijke ondersteuning ook naar gemeente
Heb jij door je beperking ondersteuning nodig? Bijvoorbeeld een hulpmiddel zoals een rolstoel, of hulp in de huishouding? Je kunt dan een beroep doen op de WMO. De Wet maatschappelijke ondersteuning is een wet die sinds 2007 bestaat en wordt sinds 2015 uitgevoerd door gemeenten in Nederland. Het doel van deze wet is om mensen zo goed mogelijk in staat te stellen om deel te nemen aan de samenleving. Gemeenten bepalen zelf hoe de uitvoering van de Wmo wordt geregeld en het kan dus per gemeente verschillen. Heb jij hulp nodig, dan moet je in gesprek met je gemeente. Dit wordt het ‘keukentafelgesprek’ genoemd. Wil je tips voor een goed gesprek? Lees dan de folder van Zorgbelang.