Leren waar het echt om draait – Stichting Hoezo Anders

0

We worden zo makkelijk boos op ons lichaam. Ik denk dat iedere chronisch zieke het wel herkent. Het maakt niet zo uit wat voor aandoening je hebt. Ziek zijn belemmert je. Er is altijd iets wat je niet kan, iets wat je moet laten schieten. Zelf heb ik onder andere last van chronische pijn en ernstige vermoeidheid. Het komt iedere dag voor dat ik iets niet kan volhouden vanwege deze klachten. Mijn eerste reactie is nog steeds boosheid, ondanks dat ik al vele jaren ziek ben. Door de jaren heen ben ik steeds meer achteruit gegaan. Inmiddels zit ik thuis, zonder werk of school, en bestaan mijn dagelijkse worstelingen bijvoorbeeld uit of ik boodschappen kan doen, en of het lukt om daarbij niet uit frustratie de overige winkelgangers omver te rijden met mijn hippe oma boodschappenkarretje.

Lief zijn voor je lichaam
Pijn is naar. Pijn zorgt ervoor dat je niet meer helder na kunt denken. Je beschermlaag wordt erdoor weggevreten, waardoor je alle overige prikkels niet meer op kunt vangen. Je wordt boos op je lijf, omdat het niet doet wat jij wilt. Alsof je samen moet leven met iemand die je haat, die constant jouw leven bemoeilijkt en dat met plezier doet. Het heeft me veel moeite gekost om te beseffen dat dit beeld verkeerd is. Dat mijn lichaam juist keihard voor me knokt. Ik wil altijd teveel doen, waardoor mijn lijf te vaak hard op de rem moet duwen. Als ik iets beter samen zou werken, zouden we veel beter door één deur met elkaar kunnen. Het is noodzakelijk om lief te zijn voor je lichaam. Het moet een hardere strijd leveren dan dat van een gezond persoon.

Ik maak mij minder druk
Op een vreemde manier zorgt chronisch ziek zijn ervoor dat je van je lichaam leert te houden. Dat je de schoonheid van jezelf leert zien. Je maakt je niet meer zo druk om hoe je benen eruit zien, zolang je er maar op kunt staan. Je leert om bewondering te hebben voor jezelf. Niemand weet beter dan jij welke strijd je iedere dag moet leveren om uit je bed te komen. Er ligt eindeloze schoonheid verborgen in moed, en moed is iets waar het een chronisch zieke niet aan ontbreekt. Door mijn ziekte heb ik geleerd waar het leven echt om draait. Ik ben mijn ziekte eindeloos dankbaar dat ik me nooit druk maak om triviale dingen. Dat ik prachtige vriendschappen heb mogen sluiten en het fenomeen van neppe vrienden niet eens ken.

Mijn ziekte heeft mij geleerd dat ik mag zijn wie ik ben. Het heeft me ook geleerd wíé ik ben, en hoeveel kracht en moed er in mij zit. Mijn ziekte heeft ervoor gezorgd dat ik weet hoeveel liefde er aanwezig is in mijn relatie en in mijn leven. En wat is er nou mooier dan een liefdevol leven?